Natuur plek geworden om afval te dumpen
Gepubliceerd op 12 maart 2012 07:58 PMBUSSUM - Het schoonmaken van bermen heeft zo zijn vaste rituelen. Na drie jaar Bermbende raak ik gehecht aan de ontvangst van de mannen en vrouwen die om de hoek wonen, of tientallen kilometers per fiets afleggen en met rode koontjes arriveren. Maandag werken we op de Franse Kamphei met een ochtend- en middaggroep, elk twintig man en vrouw sterk.
Massabijeenkomsten willen wij niet. Ik ken de meesten en er groeit een band. De kleinschalige opzet betekent dat ieder de ruimte krijgt om zijn zegje te doen. Over het afschaffen van statiegeld op plastic flessen bijvoorbeeld. Of over het waarom van Bermbende. Leo Tielkes: ,,Ik vind het leuk om te doen, maar ik wil ook graag een signaal afgeven.’’
Vaste patronen. Gerard Boekhoff deelt gevulde koeken uit. Ze zijn nog warm. Anne Duijf komt, zelfs met polsblessure. John Didderen, boswachter van GNR, behoort inmiddels tot de vaste clan. Daarbij voegen zich deze week zijn collega Mirjam de Hiep en haar hond Loes, vroeger was Mirjam herderin. Bijzondere omstandigheid is ook de deelname van onze nieuwe hoofdredacteur Mike Ackermans. Hij steekt zijn licht op over deze actie en de betrokkenheid van lezers. Onderwijl takelt hij flessen uit de achtertuin van Frederik van Eeden.
Het blijft link, wat die bermjongens doen. Ze komen veel te dicht bij de straat waar auto’s voorbij razen. Dondert allemaal niet, denken ze, als ik dat ene blikje maar te pakken krijg.
Boswachter John staat bekend om zijn scherpe analyse. GNR betaalt jaarlijks tienduizenden euro’s om de troep af te voeren. Soms slingert hij dumpers op de bon. De natuur is een collectief afvalputje geworden. ’Daders zijn dronkenlappen, junks en scholieren.’ Sommigen van ons vinden dat volwassenen in dit rijtje thuishoren. Zij flikkeren rotzooi uit autoramen.
Met respect passeren we twee grote hopen rode bosmieren. Ook voor hen trekken we vandaag vierhonderd kilo troep van de hei.
